^{سلام ای آشنا با درد قلبم}

^{سلام ای هم صدای بی صدایم}

^{سلام ای قاصد دلهای خسته}

^{سلام  ای غنچه لب های بستم}

^{ببین تنها تر از اشک غریبم}

^{ببین بی کس تر از هر بی نصیبم}

^{من اینجا درتکاپوی رسیدن}

^{ببین خسته تر ازهرکوه دردم}

^{صدایم کن توای اهنگ معصوم}

^{به یادت هم چو پروانه بسوزم}

^{مر ا دریاب ای شب گرد عاشق}

^{که من بی تو اسیری بی نظیرم}

^{بیا واین دل تنهای من را}

^{مر مت کن که ویران وخرابم}

^{تو بنگر بر دو  چشمان سیاهم}

^{ببین که در رهت من چشم به راهم}

گاهي آرزو مي کنم...

کاش هرگز نمي ديدمت تا امروز غم نديدنت را

 بخورم!!!

کاش لبخندهايت آنقدر زيبا نبودند که امروز آرزوي

ديدن يک لحظه

فقط يک لحظه از لبخندهاي عاشقانه ات را داشته

 باشم!

کاش چشمان معصومت به چشمانم خيره نمي شد

تا امروز

چشمان من به ياد آن لحظه بهانه گيرند و اشک

بريزند!

کاش حرف هاي دلم را بهت نگفته بودم تا امروز با

 خود نگويم

" آخه او که ميدونست چقدر دوستش دارم!!!!"

کاش حرف هاي دلت را بهم نگفته بودي تا که امروز

 با خود نگويم

" من که مي دونم چقدر دوستش داره..."

کاش...کاش...کاش...

^{بگذار تا زمانی کوتاه}

درسیاهی ها رهایم می کنی آخر چرا؟

پاک ازچشمت جدایم می کنی آخر چرا؟

دايماً در پیچ وتاب موی تو گم می شوم

درپریشانی رهایم می کنی آخر چرا؟

کوچه های شهررا من می شناسم مو به مو

راهی بیراهه هایم می کنی آخر چرا؟

لا به لای لحظه ها در خلوت دلواپسی

با غریبی آشنایم می کنی آخر چرا؟

باز چشمان سیاهت کم محلم می کنند

می روم ، اما صدایم می کنی آخر چرا؟

گر چه واپس می زنی دست نیازم را ولی

خوب می دانم دعایم می کنی آخر چرا؟

گفت پیغمبر رسول انس و جان                         نزد حق بهتر بود حفظ زبان

بوده فرزندان آدم را زیان                                از گناهانی که بوده از زبان

هرکسی را خلق از او نالان بود                      اززبان وی همی ترسان بود

جای او باشد جهنم بی گمان                        در میان کافران و مشرکان

چهل خطا باشد زبان را پر خطر                       کن حذر زان  ورنه افتی در سقر

تا ندانی صحت و سقم خبر                            گر  بگویی خود گناه است و شرر

عیب جویی گر کنی از دیگری                          یا تمسخر یا به کس تهمت زنی

یا که اسرار کسی افشا کنی                          یا برنجانی زخود یک مؤمنی

سرزنش، لعنت نمایی مردمان                         یا دلی را بشکنی تو با زبان

طعنه بر مردم زنی زخم زبان                            یا در آری تو ادای دیگران

حرف کذب و وعده ی کذب ودروغ                       حکم نا حق یا که سوگند دروغ

یا دگرگون گفتن احکام دین                               یا شهادت نا بحق اندر زمین

یا به تندی با کسی گویی سخن                       یا کنی غیبت تو از هر مرد و زن

فحش گویی یا سخن چینی کنی                      چاپلوسی، آبرو ریزی کنی

یا بگویی بدعتی در راه دین                               یا بگویی شایعاتی در زمین

بد زبانی گر کنی با مردمان                                یا کنی شوخی تو با نامحرمان

گرکنی اظهار بخل وهم حسد                             یا ریا باشد همی در گفته ات

یا زنی فریاد بی جا در زمان                                یا مزاح بیش از حد با دهان

یا خشونت بر زبان جاری کنی                             یا صدا کس را به بدنامی کنی

یادهی فرمان به منکر هر زمان                             یا زنیکی باز داری مردمان

گر تکبر توکنی اندر بیان                                      یا کنی تصدیق شرک و کافران

این رذایل همگی باشد گناه                                 بر حذر شو ورنه می گردی تباه

شد (علا) درگیربا امر زبان                                    از گناهان بسته شد او را دهان



۱. خبری را ندانسته گفتن. 2. عیب جویی کردن از دیگران. 3. مسخره کردن. 4. تهمت زدن 5.فاش کردن اسرارمردم.  6. رنجاندن مؤمن. 7. سرزنش بی جا. 8. دروغ گفتن.       9. وعده دروغ. 10. قسم دروغ. 11. شهادت ناحق.        12. تحریف مسایل دینی. 13. حکم به ناحق. 14. لعنت کردن مردم. 15. طـعنه زدن. 16. دل شکستن. 17. امر به منکر. 18. نهی از معروف. 19. بد خلقی. 20. تصدیق کفر و شرک. 21. غیبت کردن. 22. شایعه پراکنی. 23. به نام بد صدا کردن. 24. تملق و چاپلوسی. 25. با مکر و حیله سخن گفتن. 26. مزاح زیاد. 27. زخم زبان زدن. 28. آبرو ریزی. 29. کِبـر در گفتار. 30. ادای کسی را درآوردن. 31. بدعت در دین. 32. اظهار بخل و حسد. 33. بد زبانی در معاشرت. 34. خشونت در گفتار. 35. فحش و ناسزا گفتن. 36.سخن چینی کردن. 37. نا امید کردن. 38. شوخی با نامحرمان. 39. ریـا در گفتار.  40. فریـاد زدن بیـجا.

_گفتی:

<sub>بگذر از نی

من حکایت میکنم

و ز جداییها شکایت میکنم

نی کجای این نکته ها آموخته

نی کجا داند نیستان سوخته

بشنو از من بهترین راوی منم

راست خواهی هم نی و هم نی زنم

نشنو از نی ...نی نوای بی نواست

بشنو از دل دل حریم کبریاست

نی بسوزد خاک و خاکستر شود

دل بسوزد خانه داور شود</sub>

_گفتم:

<sub>گر بگویی دل چرا سوزد خطاست

دل كه ميگويي حريم كبرياست

كبريا را سوز از سوز دل است

غيراز اين من هرچه گويم باطل است

ني كجا داند حديث اين فراق

يا كجا خواند چه ها كرد اين فراق

از كجا شد سرنوشتم اينچنين

يا چرا آمد بلايي بر زمين

گويمت اي دل بسوز از بهر هيچ

كاين جهان باشد حبابي روي هيچ


دل بسوز، از درد و اندوه فراق

"من چه گويم شرح درد اشتياق"

گويمت هردم كه ميبينم تو را

دل بسوزد زين فراق تو مرا

ني زن و ني هر دو را خواهم به دل

تا بگويد حرف با آهنگ دل

فاش گويم تا ابد شب تا سحر

كز سحر آمد پديدم چشم تر

بودنش گنجي كه آغوشم گشود

رفتنش رنجي كه آرامم ربود

ني زن من تا ابد در ني بدم

ني نوازد شرح درد اي عدم</sub>

به نام خالق آیینه و گل 

                                            خداوند شقایق یاس و سنبل

به نام او که خود عاشقترین است

                                              میان مهرورزان بهترین است

 به نام او که آغاز اقاقی است

                                              و نامش تا همیشه سبز و باقی است

به نام خالق فرهاد و شیرین

                                              به نام قلب پاک ویس و رامین

به نام لیلی و مجنون عاشق

                                                 به نام عطر سرشار شقایق

به نام نامی عشق و ترانه

                                                به نام هر چه حرف عاشقانه

به نام تو به نام حضرت دل

                                                  چراغان گشته از تو ساحت دل

بگو با من که آغازت کجا بود؟

                                                     شروع و سمت پروازت کجا بود؟

تو از سمت عبور شاپرکها

                                                     تو از خواب لطیف قاصدکها

تو از یک لحظه ی ناب و صمیمی

                                                     تو از یک قصه ی خوب و قدیمی

تو ازآغوش گرم یک شقایق        

                                                       تو از مهمانی یک صبح صادق

تو از تصویر یک رویا رسیدی

                                                     تو مثل یک غزل زیبا رسیدی

تو یعنی خلوتی دور از هیاهو

                                                  تو یعنی یک غزل تا عطر گیسو

تو یعنی یک دریچه رو به مهتاب

                                              تو یعنی یک شب رویایی و ناب

تو یعنی ساحل آبی دریا

                                         تو یعنی که سحر آغاز فردا

تو یعنی یک سبد عطر شقایق

                                             تمنای دلی غمگین و عاشق

تو وقتی می رسی عین زلالی

                                           تو آن ممکن ترین سمت محالی

تو وقتی می رسی یعنی که آغاز

                                               شروع قصه ی زیبای پرواز

بگو با من تمام ناتمامم

                                     منم من با تمام ننگ و نامم

تو مثل عشق در من ریشه داری

                                      تو با من الفتی دیرینه داری

توئی آن اتفاق تازه ی من

                                            همان سرشار بی اندازه ی من

تو تعبیر قشنگی از پرستو

                                     نجیب و پاک مثل چشم آهو

تو رویای گل ارکیده هستی

                                        تمنای دلی تبدیده هستی

تو آغاز تمام فصل هایی

                                    قشنگ ساده ی بی ادعایی

زلالی مثل آغاز قناری

                                  شبیه لحظه های عشق جاری

تو را از جنس رویا آفریدند

                                  صمیمی سبز زیبا آفریدند

نگاهت ابتدای آسمانهاست

                                        سر آغاز تمام کهکشانهاست

صدایت مخمل سبز بهارست

                                       بهار هم با صدایت ماندگار است

تو را ای ناگهان هر ترانه

                                      تو را ای اتفاق شاعرانه

تو را ای آن زلال خوب احساس

                                     تو را ای ابتدای هر گل یاس

تو را می خواهم ای شرجی ترینم

                                          تو را ای تا ابد شرقی ترینم

تو را ای آن محال ناگزیرم

                                       تو را ای التهاب دلپذیرم

تو را که مثل گل بی انتهایی

                                           تماشایی ترین فصل خدایی

تو را ای ناب مثل بوی باران

                                    تو را ای بهتر از عطر بهاران

تو را میخواهم و یک جرعه رویا

                                        کنار سفره ای از جنس دریا

کنار تو کنار لحظه هایت

                                    کنارگریه ها و خنده هایت

کنار تو همیشه فرصتی هست

                                          برای با تو بودن مهلتی هست

کنار تو شروع نسترن هاست

                                        دوباره زیر باران تر شدن هاست

کنار تو پر از آبی پرواز

                                        همیشه با تو سرشار از گل ناز

تو آن زیباترین آغاز هستی

                                     تو رویایی ترین پرواز هستی

شروع تو همیشه خوب و زیباست

                                           همیشه ابتدای تو فریباست

بیا که ابتدای تو بهار است

                                    کویر از نام سبزت سبزه زار است

من و تو یک شب بارانی و عشق

                                          من و تو یک غزل حیرانی و عشق

من و تو بوسه های زیر باران

                                          شکفتن با تو حتی در زمستان

من و تو خلوتی در زیر مهتاب

                                        من و تو با دلی بی تاب بی تاب

نباشی بی تو من پاییز زردم

                                       همیشه ناتمامم عین دردم

نباشی بی تو من یلداترینم

                                       نگو نه؟بی تو من تنهاترینم

نباشی نیستم باور کن ای یار

                                       نگو هرگز خدای تو نگهدار

نگویی اتفاقی بود و افتاد

                                     نگویی هر چه بوده رفته بر باد

نباشی بی تو می ریزد دل من

                                        دوباره بی تو میمیرد دل من

تویی شرجی ترین و من کویرم

                                               که در پاییز بی برگی اسیرم

ضریح آبی چشم تو زیباست

                                      که تنها قبله گاه خوب دلهاست

تو شرم اولین دیدار هستی

                                        تو آن تازه ترین تکرار هستی

تو مثل عشق یک حس غریبی

                                       پر از دلواپسی های عجیبی

تو همچون یک دل بی کینه هستی

                                          که مثل یک غزل بر دل نشستی

تو مثل حادثه یک ناگهانی

                                           و یا تعبیر سبز آسمانی

تو را در کوچه های آشنایی

                                             تو را در لحظه های بی پناهی

تو را در جستجویی تا همیشه

                                     تو را در بهترین رویای بیشه

تو را در بهترین فصل گل ناز

                                        تو را در ابتدای هر چه پرواز

تو را در انتهای یک ترانه

                                     تو را در یک سلوک عاشقانه

تو را من در جواب یک معما

                                     تو را در یک غزل هموزن گلها

تو را من یافتم در  بی نشانها

                                       در آغاز تمام کهکشانها

و حالا از تو میخواهم بمانی

                                     و شعر بودنم را تو بخوانی

تو حالا بهترین همراز هستی

                                       تو با معناترین آغاز هستی

تو آغاز تمام هستی من

                                        شراب نام تو سر مستی من

بمان ای نیمه ی گمگشته ی من

                                          تمام این دل سرگشته ی من

بمان ای ساحل صبح امیدم

                                       بمان زیباتر از شعر سپیدم

بمان ای سهم زیبای من از عشق

                                                 نصیب قلب تنهای من از عشق

بمان ای رسم خوب مهربانی

                                             شروع فصل سبزهمزبانی

بمان بین من و تو قصه باقی است

                                                 هنوزم اتفاق عشق جاری است

بمان و این عطش را تشنه تر کن

                                                شبی را در جوار عشق سر کن

هوايي كه تو توش نفس مي كشي

^{تازگيا سفر مي ري}

^{ندارم بشنومت از اين و اون
ببينم عكستو تو آلبوم عكس ديگرون
نمي تونم ببينم با همه مربونيتو
با مني كه عمريه ديوونتم ،
نامهربون
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم ؟
ديگه طاقت ندارم تو رؤياي كسي باشي
دنياي مني ، محاله دنياي كسي باشي
عمريه داد مي زنم زيبا فقط مال منه
نمي تونم ببينم تو زيباي كسي باشي
با همه مي بنمت ، با همه كس به جز خودم
تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم ؟
ديگه طاقت ندارم ، زيبا چه قدر سفر مي ري ؟
به خدا رو كره زمين باشي هدر مي ري
مي دونم ، توي قايم باشك تلخ روزگار
يه روز از دست چشاي اين ديوونه در مي ري
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
ديگه طاقت
ندارم ، همه تو رو نشون مي دن
وقتي كه مي بينمت ، دستاشونو تكون مي دن
قيمت ناز نگات ، هر چي باشه من مي خرم
بقيه رد مي شن و همه مي گن گرون مي دن
با همه مي بينمت ، با همه به جز خودم
تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
ديگه طاقت ندارم ندارم ، توام من و دوس نداري
 خودتم
از همه بيشتر من و تنها مي ذري
 مي دوني نه روزگار ، نه مردمش ، نه تو ، نه عشق
قديما به اين مي گفتن ، غريبي ، بدبياري
با همه مي بينمت ، با همه به جز خودم
تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
ديگه طاقت ندارم ، همه تو رو نشون مي دن
وقتي كه مي بينمت ، دستاشونو تكون مي دن
قيمت ناز نگات ، هر چي باشه من مي خرم
بقيه رد مي شن و همه مي گن گرون مي دن
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
ديگه طاقت ندارم ، توام من و دوس نداري
خودتم از همه بيشتر من و تنها مي ذاري
مي دوني نه روزگار ، نه مردمش ، نه تو ، نه عشق
يما به اين مي گفتن ، غريبي ، بدبياري
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
 ديگه طاقت ندارم بخونمت تو هر غزل
 گل اركيده بيارن واسه تو بغل بغل
 تو كه بهتر مي دوني ، هيچ كس ديگه نمي گفت
به چشاي مثل ماه نازنين تو ، عسل
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
ديگه طاقت ندارم ، پروانه هات فراوونن
اونا از ديوونگيم بي خبرن ، نمي دونن
 اما من يه روز ميام انقده فرياد مي زنم
 تا برن تمام عاشقايي كه تو مي دونن
 با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
 تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
ديگه طاقت ندارم ، بپيچه موجاي صدات
 كسي عكسي داشته باشه از طلوع خنده هات
 نمي خوام حتي كسي يه شاخه گل بهت بده
همه ي گلا رئ من يه روز مي ريزم زير پات
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
 ديگه طاقت ندارم همه تو رو طلب كنن
از آتيش عشق تو يا بسوزن يا تب كنن
مگه من مرده باشم كه بذارم چند تا ديگه
 روزشونو به هواي ديدن تو شب كنن
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
 تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
ديگه طاقت ندارم ببينمت با ديگري
 دساي كسي باشه تو اون دساي مرمري
 نمي تونم ببينم من ديوونت باشم و تو
بي تفاوت از كنار يه ديوونه بگذري
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
 تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
ديگه طاقت ندارم دنيا برام جهنمه
عكساتو هميشه مي بينم توي دستاي همه
 تو بيا و
محض خاطر كسي كه دوس داري
 بگو كه عاشق تر از هر كسي كه ديدي ، مريمه
 با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
 تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
 ديگه طاقت ندارم ، به خيليا نس مي دي
 خيلي راحت با غريبه آشناها دس مي دي
 مي دونم اگه يه ذره ديگه ايراد بگيرم
همه ي شعرا و نامه هاي من رو پس مي دي
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
 ديگه طاقت ندارم ، دلم برات تنگ شده
 غم تو رو شونه هام يه كوهي از سنگ شده
تو صدات يه چيزيه خيلي من و مي ترسونه
حتي من بهم مي گه مهر تو كمرنگ شده
با
همه مي بينمت با همه كس به جز خودم
 تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
ديگه طاقت ندارم ، تو نمي خواي ببينمت
 گل من فك مي كني مي خوام بيام بچينمت
دوس دارم يه وقت كوتاه بذاري براي من
 توي لحظه هاي فيروزه اي و ناب و كمت
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
 تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
 ديگه طاقت ندارم ، دلم يه گوله آتيشه
گل من تو هم كه دائم مي گي اينجور نمي شه
 حق داري ، من ديوونم تو كه گناهي نداري
 نمي توني بسوزي پاي يه عاشق ، هميشه
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
 ديگه هم تو كار داري ، هم ماجرا طولانيه
 هواي چشم منم ابريه و طوفانيه
 زيبا جون اگر يه وقت حرفي زدم به دل نگير
اوج ديوونگيا تو بيتاي پايانيه
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
شنيدم امسال ديگه مي خواي بياي تولدم
 كلي شرمنده ي اين حرفايي كه زدم ،، شدم
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
 تقصير من چيه كه عاشق تو شدم
چه بياي و چه نياي من هميشه شرمندتم
هميشه مزاحم احم و نگاه و خندتم
مي دوني عاشقتم ، به اين دليله كه همش
نگران حالا و گذشته و آيندتم
 با همه مي
بينمت ، با همه كس به جز خودم
 تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
 زيبا جون اينو بذار تو برگه هاي چكنويس
نمي گم نخون ، بخونو بعدشم روش بنويس
اگه خوب نگاه كني ، مي بيني كه مونده رو اون
 رد اشك دو تا چشم عاشق و ابري و خيس
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
 تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم
زيبا جون من و ببخش ، عاشقتم اما بدم
توي اين دنيا ، فقط ديوونگي رو بلدم
من مي ميرم واسه هر چي كه بگي ، هر چي بخواي
به دلت نگير كه اين حرف و يه عالمه زدم
با همه مي بينمت ، با همه كس به جز خودم
تقصير من چيه كه عاشق چشم تو شدم}
 

_{نمي ذارم تو رو از من بگيرن}

 
از انتهای باغ

سلام به تو لیلای منمن تو را دوست دارم

زندگی بدون تو برای من معنا یی ندارد

همانطور که ماهی بدون اب می میرد من هم بدون تو می میرم

من تو را دوست دارم وتو نمی دانیاگر تو خبر داشتی که من چقدر تو را
دوست دارم

حتما به من فکر خواهی کرد ومی گویی که من و تو برای هم هستیم

چون قبلا به من ثابت کرده ای که دوستم داریاه اه اه و در اخر هم اه

 لیلای من

ازياد نمي برم تو را

و

عشق زيباي تو را

لحظه قشنگ دوست داشتن

و

به اوج رسيدن

خواستني و تمام نشدني

حالا اينجا کنار اين همه خاطرات باراني

تنها به تو مي گويم دوستت دارم

انتظار آن لحظه آمد در شب

که منه گیج و خراب

در همان ظلمت تاریک و سیاه

پی یک برق نگاه

به تماشای دو چشمی بودم

که بسازد برای خستگی و التهاب

فرصتی .

تا که تفسیر کنم

خواب دیدن را برایش در خواب

حرفها میگویند

گفته ها میمانند

شاید از گفته پشیمان هستیم

شاید از بخت که بی اقبال شد

سخت حیران هستیم.

من به دنبال جوابی نیستم

چون که مغرورم از این دست زمان

چون که مسرورم از این آتش بی حاصل

که نامش شد فغان

چون که آموختم ز هجرت

مشق عبرت با زمان.

تا طلوع صبح دم

چشم تسلیم به نگاهی دارم

تا که شاید یائس خاموش مرا

به مصاف متعالی تجلا بخشد

تا که شاید صبح دم

زنگ بیداری ز امواج نوایش باشد

تا که شاید چشمش

روز آغاز مرا نقش ز لبخند سازد.

خیره شو بر من

که بعد از پلک چشمانت

من به دنبال همان انگیزه میگردم

باز بگذار آن نگاهت را

تا که نورش گرم سازد محفل سرد و خموشم را

که دگر از شهر من تا این نگاهت

فاصله هم دورتر است.

انتظار اینگونه آمد در شب

که به اشک جام چکیدیم

که ز سوز یک آه کشیدیم

که از این حسرت بیهوده

به انکار رمیدیم.

میروم دیگر که بودن را به فردا وبه دست تو امانت میسپارم

میروم دیگر

که باید رفت و از این انتظار

یک بیقرار را سوی آن جویبار به نقاشی کشم

میروم تا از نهال بیقرار یک انار

این بیابان را چو باغستان و صد رنگش کنم

میروم من

چون که دانم انتظار آن لحظه پایان دارد

که تو با شب در گشایی و غرق مهتابم کنی.......  

غروب خنجر عشق  در دست

به انتظار نشسته

تا رهروان عشق آیند

و کوچ های پر از شور را

با اشک دیدگان خود بشویند

و بر خاک کوچه عشق سجده کنند

در هنگام باز گشت

خنجر سر تمام عشاق را بزند

تا دیگر عشقی نروید

غروب را بنگر چرا می گرید

و چرا عشق را از دم تیغ بدر کرده است

پایان این غروب را معشوق به تماشا نشسته است

با خنجر کینه در دست

زندگی در این غروب

به پایان نزدیک میشود

با تمام نیرو از ترس مردن عشق

ولی عشق با غروب نیامده است که

با غروب هم برود

و این پایان شور ومستی است

و این خنجر غروب بر عشق است

و این دوست داشتن را نوید می دهد

رسم عاشقی سر بریدن است

بر خیزو با خنجر غروب سر عشق را ببر

تا رها گردی رها

رها

دو نگاه در یک ساعت

ساعتی که تیک تاکش تمام دنیا را خبر می کند

نوید تولد عشق را می دهد .

عشقی که ایمان را به ارمغان  آورد .

عشقی که دنیا را دگرگون نمود

ولادت عشق معنی دیگر بخود گرفته است

آواز ولادت دنیا را پر کرده.

توحید را به ارمغان آورده

نماز عشق را خوانده

ثانیه ها را جشن گرفته

تا بگوید این دو ولادت عشق را می جویند

همان سان که عاشقان به دنبال اویند

اونی که وحدت را آفرید

اونی که احمد را آفرید

تا دنیا را نوری تازه بخشد

و امروز روز ولادت عشق است

بر جهانیان مبارک باد

این دو ولادت ایمان