تبليغاتX
نسیم تنهایی
ای کاش سرنوشت اشتباه می نوشت

 


                                         

آن هنگام که آن بوته ی خار تنها بود

خداوند گل سرخی را در کنارش رویاند

آن گل در کنار بوته ی خار شکفت...

خداوند برگشت و آن گل را از روی زمین به آسمان برد

اما آن گل دیگر هرگز نشکفت !!!

آری آن گل سرخ ریشه اش را کنار

آن بوته ی خار به روی زمین جا گذاشته بود !

آخر آن گل به آن بوته ی خار دل بسته بود

در آن هنگام بود که خداوند

گریست و گریست

و عشق را آفرید


+ نگارش شده در  سه شنبه 16 اسفند1384ساعت 7:10 بعد از ظهر  به قلم خراباتی  |